Over Phonetic Stories

Over Phonetic Stories

Phonetic Stories brengt componisten en schrijvers bij elkaar en daagt hen uit om het bekende lineaire proces te doorbreken en een toekomstige wijze van creëren te onderzoeken. Phonetic Stories geeft ruimte aan onderzoek voor de kunstenaars van nú.

Phonetic Stories brengt componisten en schrijvers bij elkaar en daagt hen uit om het bekende lineaire proces te doorbreken en een toekomstige wijze van creëren te onderzoeken. Phonetic Stories geeft ruimte aan onderzoek voor de kunstenaars van nú.

Het werkveld van componisten en taalkunstenaars is continu in ontwikkeling. Een nieuwe generatie kunstenaars claimt ruimte om een eigen stem te vormen. Stijlen, genres en methodieken worden onderzocht en overhoop gehaald. Zogenaamde ‘wetmatigheden’ verliezen hun zeggingskracht en de aandacht gaat uit naar creaties waarin spoken word, livemuziek, dans, rap, theatertekst, technologie, performance en beeldende kunst elkaar ontmoeten. Op het podium staan dansers, acteurs, schrijvers en live muzikanten die gezamenlijk drager zijn van het gepresenteerde. Zij aan zij. Snel opkomende technologieën inspireren een nieuwe generatie kunstenaars. Zij delen hun verhalen op YouTube, Facebook, SoundCloud; zij maken podcasts en vlogs, audiotours en spoken word poetry met muzikale begeleiding. Deze Do It Yourselve-makers vinden hun weg in de krochten van digitale contexten en grassroots-initiatieven. De uitkomsten van hun werk zijn rauw en eigenzinnig. En dan is daar de wereld van de meer traditioneel vormgegeven podiumkunsten. De wereld van ver vooruitgedachte weloverwogen productieprocessen. Productieprocessen die vaak volgens een bekend stramien verlopen en die noodzakelijkerwijs worden vormgegeven om zo veel mogelijk risico uit te sluiten. Een omgeving die wel de mogelijkheid biedt om verschillende kunstenaars bij elkaar te brengen en onderzoek te doen naar nieuwe vormen, maar waar tegelijkertijd de noodzaak groot is om iets te ontwikkelen dat door bezoekers herkend en gewaardeerd wordt.

Vaak wordt het maakproces onterecht lineair vormgegeven: er wordt een tekst geschreven, er wordt muziek geschreven, en op een of andere manier moeten deze twee daarna bij elkaar komen: eerst het één, dan het ander.

De Tekstsmederij en Asko|Schönberg vroegen zich af: Wat als we een werkproces ontwikkelen dat radicaal ópen is? Waar geen lineair denken aan vastzit, simpelweg omdat de uitkomst geen vaste vorm kent. Kan dat wellicht een manier zijn om de rijkheid van de taal- en muziekkunst die nu ontstaat vrij spel te geven? Wat gebeurt er als we de klassieke methoden van werken overboord gooien? Wat als we op zoek gaan naar verschillende manieren om taal en muziek een dialoog met elkaar aan te laten gaan? Wanneer wordt tekst muziek en wanneer verandert muziek in tekst? Kunnen kaders worden opgerekt, registers opengetrokken, vocabulaire herontdekt, en bovenal; is het mogelijk om daadwerkelijk nieuwe genres te laten ontstaan?

Vanuit het HKU Lecoraat schreef Ninke Overbeek een gelaagd onderzoeksverslag over het gehele werkproces van de makers.